Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2009

Το δέκατο φύλλο της ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΓΝΩΜΗΣ στα περίπτερα της Θεσσαλονίκης και της Β. Ελλάδας

Bookmark and Share


Φύλλο Δεκεμβρίου 2009
ΚΥΡΙΟ ΘΕΜΑ: Όραμα, ιδεολογία και ...εθνική χρεωκοπία
... Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή... οι λέξεις εθνικό όραμα και μεγάλη ιδέα «στοχοποιήθηκαν» ...ο ελληνισμός και η ίδια η Ελλάδα κινήθηκε και δυστυχώς συνεχίζει να κινείται χωρίς όραμα, ένα όραμα προσαρμοσμένο στις σύγχρονες κοινωνικοπολιτικές και γεωπολιτικές συνθήκες, που θα μπορούσε να επανακαθορίσει την εθνική ιδεολογία και την πορεία της χώρας και του έθνους τον 21ο αιώνα.
Το έλλειμμα του οράματος, ο λαϊκισμός, ο κομματισμός και ο «ευρωπαϊκός εκμαυλισμός» δεν επηρέασαν μόνο την πολιτική, επηρέασαν και τη δημόσια διοίκηση, την παιδεία, την επιχειρηματικότητα, τα ΜΜΕ, τελικά επηρέασαν την ίδια την ελληνική κοινωνία, με αποτέλεσμα να βυθιστεί η χώρα και η κοινωνία στο τέλμα, τη διαφθορά, την αναξιοκρατία, την αναξιοπιστία και την ανηθικότητα, για να έλθει τελικά σήμερα σε όλους μας ο «λογαριασμός»!
...Είναι ανάγκη να αποκτήσουμε και πάλι ένα εθνικό όραμα... που θα αποτελέσει την καινούρια Μεγάλη Ιδέα του Γένους και θα κινηθεί στο πλαίσιο της Παιδείας, της Ιστορίας, του Πολιτισμού και του Οικουμενισμού, τομείς που απαξιώθηκαν και μας οδήγησαν στο εθνικό αδιέξοδο και το μαρασμό.

Τ’ Εμέτερα:
Το δέκατο βήμα μας, του Σάββα Καλεντερίδη

Σελ. 2
Η Λαϊκή σοφία στον Πόντο
Ποντιακό Σταυρόλεξο
Πατρίδας Ανέκδοτα

Σελ. 3 Γεγονός του Μήνα
«Υπό αναθεώρηση ο τρόπος αναστύλωσης και αναπαλαίωσης της μονής Σουμελά στον Πόντο»
...Εκτός από τα προφανή εγκλήματα -οι απαράδεκτες «αγιογραφίες» και τα οξυκόρυφα τόξα στην κρήνη του αγιασμού, που παραπέμπουν πιο πολύ σε ισλαμικό κτίσμα- ο εργολάβος που ανέλαβε το έργο κατασκεύασε έναν επιπλέον όροφο στο οικοδομικό συγκρότημα της μονής!
...Εμείς από την πλευρά μας σημειώνουμε ότι η αγάπη και τα αισθήματα που τρέφουμε για τον Πόντο και την ιστορία του τη φορά αυτή δεν μεταφράστηκαν σε ουσιαστικό αποτέλεσμα, αφού στην ουσία αφήσαμε στην «τύχη» της τη Σουμελά, ό,τι πιο εμβληματικό στέκεται ακόμα όρθιο στον Πόντο για τους απανταχού Ποντίους, με αποτέλεσμα να προστεθεί αυθαίρετα ένας επιπλέον όροφος! Ευτυχώς που κινήθηκαν κάποιοι τοπικοί παράγοντες στην Τραπεζούντα και αποφεύχθηκε, έστω και κατόπιν εορτής, ένα ιστορικό και πολιτισμικό έγκλημα.

Σελ. 4-5 Πόντιοι που έγραψαν ιστορία
«Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης, ο Θρύλος της Παγκόσμιας Αρχαιολογίας» - του Κώστα Κούση

Σελ. 6-7 Ποντιακά δρώμενα στην Ελλάδα

Σελ. 8-9 Ποντιακά νέα απ’ όλο τον κόσμο

Σελ. 10-11 Ελεύθερα θέματα
«Παπαβασίλης Καθρεπτίδης (Αϊνατζής), Μέρος 2ο» - του Ανδρέα Χατζηκυριακίδη
«Η Αδελφότητα Κρωμναίων τίμησε τον Ιωάννη Πασαλίδη»
«Ίσως ήσουν εσύ», του Άγι Αποστολίδη
«Φόρος τιμής στους νεκρούς του ’22 στο λιμάνι της Σμύρνης»

Σελ. 12-13 Πατρίδας Αροθυμίας
«Θεόδωρος Προυσαεύς, Ιστορία μιας οικογένειας οδοντιάτρων από τη Φάτσα Οινόης», - αφηγείται ο εγγονός του, επίσης οδοντίατρος Θεόδωρος Προυσαεύς
«Η ελληνική κοινότητα της Φάτσας πριν την Καταστροφή», απόσπασμα από τον οδηγό «Ανατολικός Πόντος» του Σάββα Καλεντερίδη

Σελ. 14 Η καθ’ ημάς Ανατολή
«Ο εκείθεν του Αιγαίου Ελληνισμός: Μαγνησία Σιπύλου» - του Δημητρίου Κρασσά
Σχετικοί Μύθοι: «Νιόβη, η απαρηγόρητη μάνα της Ελληνικής μυθολογίας», «Ο παιδοκτόνος Τάνταλος, σύμβολο της θείας και αιώνιας καταδίκης»

Σελ. 15-16
«Μετά από 35 χρόνια η ποντιακή ψυχή του Λαϊκού Νοσοκομείου, η «Μπουμπουλίνα» Μαρία Σαββίδου, τέθηκε εκτός υπηρεσίας λόγω συνταξιοδότησης» - της Μαριέττας Α. Κοντογιαννίδου
Εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου του Τάσου Κοντογιαννίδη «Αργοναύτες του Έρωτα»
Συνέντευξη του Πρέσβη της Αρμενίας στην εφ. «Ο Χρόνος»
«Οι Πόντιοι της Αυστραλίας έχασαν τον Γερβάσιο Κοσμίδη. Ο υπεραιωνόβιος από την Ίμερα του Πόντου πέθανε 106 ετών αφήνοντας δεκάδες απογόνους», - του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη

Σελ. 18 Αθλητικό Βήμα
«Χρυσός ο Ταμουρίδης στην Κολομβία. «Το κυνηγούσα πολύ αυτό το μετάλλιο», δήλωσε ο Πόντιος πρωταθλητής»
«Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Πάλης… μετ’ εμποδίων, όμως μίλησε η Ποντιακή Ψυχή» - της Χριστίνας Χαφουσίδου

Σελ. 19 Βήμα Αναγνωστών
«Φωνή Λαού, Οργή Θεού» - επιστολή του Δ.Σ. του σωματείου Παναγία Σουμελά Βοστώνης

Σελ. 20 Πατρίδας Αροθυμίας
«Ήθη και έθιμα του Δωδεκαήμερου στον Πόντο: Χριστούγεννα-Πρωτοχρονιά-Φώτα» - του Ανδρέα Χατζηκυριακίδη

Τηλέφωνα για συνδρομές, πληροφορίες: 210 3316036
E-mail: gnomi@infognomon.gr

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2009

Η «συγγνώμη» του πρωθυπουργού της Αυστραλίας και η στάση του Ερντογάν

Bookmark and Share

Γι' αυτά τα παιδιά, που οι βρετανικές και αυστραλιανές αρχές τους έκλεψαν τη νιότη, η κυβέρνηση, η αντιπολίτευση και σύσσωμος ο λαός της Αυστραλίας, ζήτησαν συγνώμη. Κάτι που αρνείται να κάνει Τουρκία για τις γενοκτονίες που έχει διαπράξει.

Του Σάββα Καλεντερίδη
Κύριο άρθρο στο ένατο τεύχος της εφημερίδας ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΝΩΜΗ


Τον λύκον εταραβαγγέλιζαν κι ε'είνος ερώτανεν τη ποπά τ' αιγίδια που κιαν πάνε.
(Ποντιακή παροιμία)

Στις 15 Νοεμβρίου του 2009 χίλια άτομα από το μισό εκατομμύριο των λεγομένων «ξεχασμένων Αυστραλών» βρέθηκαν στο ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο της Αυστραλίας για να ακούσουν την ομόφωνη συγγνώμη, τόσο από τον Αυστραλό πρωθυπουργό Κέβιν Ραντ όσο και από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Μάλκολμ Τέρνμπουλ.
Η κυβέρνηση της Αυστραλίας, σε συνεργασία με τη Μεγάλη Βρετανία, την πεντηκονταετία 1920-1970 μετέφεραν χωρίς τη θέλησή τους μισό εκατομμύριο παιδιά στην Αυστραλία, για να ενισχύσουν δημογραφικά και να εξασφαλίσουν φθηνό εργατικό δυναμικό στη μακρινή ήπειρο. Τα παιδιά αυτά υπέστησαν τα πάνδεινα στα ορφανοτροφεία και τα ιδρύματα που είχαν εγκλειστεί, μέχρι να ενηλικιωθούν και να ενταχτούν στο εργατικό δυναμικό και την παραγωγική δομή της Αυστραλίας.
Ο Αυστραλός πρωθυπουργός Κέβιν Ραντ, στην προσπάθειά του να απαλύνει τον πόνο στις ψυχές μισού εκατομμυρίου ανθρώπων που κακοποιήθηκαν με ευθύνη του κράτους, καθώς και να αλαφρώσει και να απαλλάξει τη συλλογική συνείδηση του αυστραλιανού λαού από αυτή την απάνθρωπη πράξη, έχοντας σύσσωμη στο πλευρό του την αντιπολίτευση και το σύνολο του λαού, είπε τα εξής στους «ξεχασμένους Αυστραλούς»:
«Αισθανόμαστε ντροπή που τόσα παιδιά αφέθηκαν μόνα τους, στην πείνα, τη δυστυχία και τη μοναξιά. Ως έθνος θέλουμε να σας ζητήσουμε συγγνώμη και να κλείσει εδώ αυτό το θλιβερό κεφάλαιο. Σας ζητάμε συγγνώμη για την ταπείνωση και την αδικία στην οποία σας υποβάλαμε. Ζητάμε συγγνώμη γιατί η Πολιτεία σάς πήρε από τις οικογένειές σας και σας τοποθέτησε σε διάφορα ιδρύματα, όπου δεχθήκατε σωματικές και πνευματικές ασέλγειες και όπου απουσίαζε η αγάπη και η φροντίδα. Σας ζητάμε συγγνώμη για τα παιδικά χρόνια που δεν ζήσατε. Καιρός να ειπωθεί όλη η αλήθεια».
Στη συνέχεια, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Μάλκολμ Τέρνμπουλ, με δάκρυα στα μάτια, απευθυνόμενος στα πληγωμένα αυτά παιδιά ηλικίας 70 και 80 χρονών, είπε με τη σειρά του:
«Είναι γελοίος ο ισχυρισμός πως σας πήραν από τις οικογένειές σας για να σας προστατεύσουν. Αναγνωρίζουμε ότι αυτό ήταν τραγικό και ζητάμε συγγνώμη».
Την ίδια στιγμή, τα θύματα αυτής της τραγωδίας, που είχαν συγκεντρωθεί στο αυστραλιανό Κοινοβούλιο, έκλαιγαν και μαζί τους έκλαιγαν περίπου άλλα 500.000 άτομα που πέρασαν πέτρινα χρόνια στα ορφανοτροφεία και τα ιδρύματα. Έκλαιγε και λυτρωνόταν επίσης ένας ολόκληρος λαός, γιατί επιτέλους αποδιδόταν δικαιοσύνη και έφευγε ένα βάρος και ένα στίγμα ντροπής από τον αυστραλιανό λαό.
Να θυμίσουμε ότι όταν ανήλθε στην εξουσία η κυβέρνηση Ραντ, είχε ζητήσει δημόσια συγγνώμη και από τον αυτόχθονα πληθυσμό των Αβοριγίνων, αναγνωρίζοντας ότι οι κυβερνήσεις στο παρελθόν εξευτέλισαν τους αυτόχθονες πολίτες της χώρας. «Απολογούμαστε για τους νόμους και την πολιτική διαδοχικών κοινοβουλίων και κυβερνήσεων που προκάλεσαν βαθύ πόνο, δεινά και απώλειες στους συμπατριώτες μας Αυστραλούς», είχε πει τότε ο κ. Ραντ.
Αυτός είναι ο δρόμος του πολιτισμού, της ειρηνικής συνύπαρξης, της κοινωνικής ειρήνης, της εξιλέωσης και της δικαιοσύνης, αυτός είναι ο δρόμος των πολιτισμένων εθνών και των πολιτισμένων κρατών.
Ακριβώς μια εβδομάδα πριν από τη συγγνώμη και τη δικαίωση των «ξεχασμένων Αυστραλών», η κυβέρνηση της Τουρκίας δεχόταν σφοδρή κριτική από τη διεθνή κοινότητα, επειδή επρόκειτο να φιλοξενήσει στην Κωνσταντινούπολη, στα πλαίσια της Συνόδου Οικονομικής Συνεργασίας του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης, τον ηγέτη του Σουδάν, Αλ Μπασίρ, ο οποίος έχει καταδικαστεί για εγκλήματα πολέμου στο Σουδάν από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και από τις 4 Μαρτίου 2009 έχει εκδοθεί ένταλμα για τη σύλληψή του.
Τότε, ως απάντηση στις επικρίσεις της διεθνούς κοινότητας, ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δήλωσε ότι όταν επισκέφθηκε το Σουδάν, δεν διαπίστωσε κάποια γενοκτονία και υπογράμμισε πως «ένας μουσουλμάνος δεν μπορεί να προβεί σε γενοκτονία».
Η εικόνα αυτή τα λέει όλα.
Από τη μια πλευρά ένα κράτος, ένας πρωθυπουργός και ένα έθνος να ζητεί ταπεινά συγγνώμη από μισό εκατομμύριο ανθρώπους, για την κακομεταχείριση που υπέστησαν στα παιδικά τους χρόνια με ευθύνη του κράτους, μια συγγνώμη που ανακούφισε σε κάποιο βαθμό τους παθόντες και προκάλεσε δάκρυα μεταμέλειας, λύτρωσης και εξιλέωσης στον αυστραλιανό λαό αλλά και σε ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο.
Από την άλλη πλευρά, ένα κράτος και ένας λαός που προκάλεσε τη γενοκτονία 1,5 εκατομμυρίων Αρμενίων, ενός και πλέον εκατομμυρίου Ελλήνων του Πόντου, της Θράκης και της Ανατολής, μισού εκατομμυρίου Ασσυρίων, την εθνοκάθαρση των Ελλήνων της Πόλης, της Ίμβρου, της Τενέδου και της Κατεχόμενης Κύπρου, την εθνοκάθαρση μισού εκατομμυρίου Κούρδων και το κάψιμο 4.500 κουρδικών χωριών, να συνεχίζουν αμετανόητοι να προκαλούν τη διεθνή κοινότητα και τον πολιτισμένο κόσμο, προσπαθώντας να κλείσουν όπως-όπως τους «λογαριασμούς» αυτούς με αγωγούς και κατάπτυστες συμφωνίες, και να δηλώνουν από πάνω ανερυθρίαστα ότι «ένας μουσουλμάνος δεν μπορεί να προβεί σε γενοκτονία».
Προφανώς, η τουρκική πλευρά, παρότι είναι αποφασισμένη να κάνει ορισμένα ανοίγματα απέναντι στους γενοκτονημένους λαούς, όπως δημοκρατικό άνοιγμα με τους Κούρδους, εξομάλυνση των σχέσεων με τους Αρμενίους, άνοιγμα της Σχολής της Χάλκης και της Παναγίας Σουμελά, δεν φαίνεται αποφασισμένη να λυτρώσει τα θύματα και να λυτρωθεί η ίδια από τα στυγερά εγκλήματα που έκανε, εγκλήματα που λειτούργησαν ως οδηγός του Χίτλερ.
Όταν το 1952 το ΝΑΤΟ έκανε δεκτή την Τουρκία στους κόλπους του, ο πολιτισμένος κόσμος και η Ελλάδα δεν απαίτησε από την Τουρκία να αποκηρύξει και να καταδικάσει το βδελυρό της παρελθόν, γι’ αυτό ζήσαμε τα γεγονότα του 1955 και του 1964, γι’ αυτό ζήσαμε το 1974, το Ψευδοκράτος και τις δεκάδες χιλιάδες εποίκους στα Κατεχόμενα, γι’ αυτό αντιμετωπίζουμε καθημερινά τις προκλήσεις στο Αιγαίο και τη Θράκη.
Και τώρα, στο τέλος της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα, αντί η Τουρκία να προσπαθήσει να αποτινάξει από πάνω της τα βαρίδια του παρελθόντος και να γίνει δεκτή στον πολιτισμένο κόσμο, αντί να λυτρώσει και να λυτρωθεί, δια στόματος του πρωθυπουργού της δηλώνει ανερυθρίαστα ότι «ένας μουσουλμάνος δεν μπορεί να προβεί σε γενοκτονία». Λες και τα εκατομμύρια των δολοφονημένων Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων και Κούρδων αυτοχειριάστηκαν και οι μουσουλμάνοι Τούρκοι ήταν απόντες και απείχαν από τη διαδικασία!
Τελικά, ο σοφός λαός τα έχει πει όλα. Η ποντιακή ρήση «Τον λύκον εταραβαγγέλιζαν κι ε'είνος ερώτανεν τη ποπά τ' αιγίδια πού κιαν πάνε», που βάλαμε κάτω από τον τίτλο μας, αναφέρεται στις προσπάθειες που κάνει ένας παπάς για να πείσει τον λύκο να σταματήσει να είναι επιθετικός και να μην προκαλεί ζημιές στα κοπάδια των ανθρώπων. Την ώρα λοιπόν που του διαβάζει το τετραευαγγέλιο για να μεταμεληθεί, να εξιλεωθεί και να σταματήσει τις επιθέσεις εναντίον των κοπαδιών, ο λύκος ρωτάει τον παπά «Πόπα, τ' αιγίδια σ' πού κιαν πάνε;», προφανώς για να συνεχίσει και μετά αυτό που ξέρει να κάνει: τις επιθέσεις εναντίον των κοπαδιών.
Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με τους Τούρκους, είτε πρόκειται για κεμαλιστές είτε για ισλαμιστές.
Ο Ερντογάν, αντί να συμμορφωθεί στις εκκλήσεις της διεθνούς κοινότητας και να δείξει μεταμέλεια για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διέπραξαν και συνεχίζουν να διαπράττουν οι Τούρκοι και το τουρκικό κράτος, αντί να προσαρμοστεί και να λάβει τα μηνύματα των καιρών, όπως είναι η γενναία στάση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης της Αυστραλίας, για ένα ήσσονος σημασίας ζήτημα σε σχέση με τις Γενοκτονίες και τις εθνοκαθάρσεις που διέπραξε και συνεχίζει να διαπράττει η Άγκυρα, προσπαθεί να πείσει τον τουρκικό λαό ότι οι Τούρκοι ποτέ δεν έκαναν γενοκτονίες. Και για να αισθάνεται εντάξει με τον εαυτό του ο τουρκικός λαός, του δίνει και το μήνυμα της ηθικής υπεροχής: «Ένας μουσουλμάνος δεν μπορεί να προβεί σε γενοκτονία». Έτσι, στην ουσία καλεί τους Τούρκους να συνεχίσουν να κάνουν τα ίδια και να διακατέχονται ταυτόχρονα από αισθήματα ηθικής υπεροχής απέναντι στους γκιαούρηδες, που επί αιώνες ξεκληρίζει η «κατάρα της Ασίας», όπως χαρακτήρισε ο αείμνηστος Τζωρτζ Χόρτον τους Τούρκους που εισέβαλαν στην Ανατολή σκορπίζοντας το θάνατο, τη βαρβαρότητα και την καταστροφή.

Η εφημερίδα ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΝΩΜΗ κυκλοφορεί στα περίπτερα της Θεσσαλονίκης και της Βόρειας Ελλάδας.
Για συνδρομές μπορείτε να τηλεφωνείτε στο 210 3316036 και να στείλετε μήνυμα στο gnomi@infognomon.gr

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2009

"Τα παρχάρια και λιβαδοτόπια του Πόντου"


Κυκλοφόρησε το ημερολόγιο του 2010 με τίτλο "Τα παρχάρια και λιβαδοτόπια του Πόντου" από τις εκδόσεις Ινφογνώμων με φωτογραφίες και αναφορές στη ζωή των θρυλικών Παρχαριών του αλησμόνητου Πόντου.


Για περισσότερες πληροφορίες και παραγγελίες:

Βιβλιοπωλείο Ινφογνώμων

Φιλελλήνων 14, Σύνταγμα

τηλ. 2103316036

www.infognomon.gr
info@infognomon.gr

Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2009

To ένατο φύλλο της εφημερίδας ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΝΩΜΗ


Κυκλοφόρησε στα περίπτερα της Θεσσαλονίκης και της Βόρειας Ελλάδας το ένατο φύλλο της εφημερίδας ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΝΩΜΗ.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ: Η «συγγνώμη» του πρωθυπουργού της Αυστραλίας και η στάση του Ερντογάν
...Τελικά, ο σοφός λαός τα έχει πει όλα. Η ποντιακή ρήση «Τον λύκον εταραβαγγέλιζαν κι ε'είνος ερώτανεν τη ποπά τ' αιγίδια πού κιαν πάνε», που βάλαμε κάτω από τον τίτλο μας, αναφέρεται στις προσπάθειες που κάνει ένας παπάς για να πείσει τον λύκο να σταματήσει να είναι επιθετικός και να μην προκαλεί ζημιές στα κοπάδια των ανθρώπων. Την ώρα λοιπόν που του διαβάζει το τετραευαγγέλιο για να μεταμεληθεί, να εξιλεωθεί και να σταματήσει τις επιθέσεις εναντίον των κοπαδιών, ο λύκος ρωτάει τον παπά «Πόπα, τ' αιγίδια σ' πού κιαν πάνε;», προφανώς για να συνεχίσει και μετά αυτό που ξέρει να κάνει: τις επιθέσεις εναντίον των κοπαδιών.
Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με τους Τούρκους, είτε πρόκειται για κεμαλιστές είτε για ισλαμιστές. Ο Ερντογάν, αντί να συμμορφωθεί στις εκκλήσεις της διεθνούς κοινότητας και να δείξει μεταμέλεια για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διέπραξαν και συνεχίζουν να διαπράττουν οι Τούρκοι και το τουρκικό κράτος, αντί να προσαρμοστεί και να λάβει τα μηνύματα των καιρών, όπως είναι η γενναία στάση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης της Αυστραλίας, για ένα ήσσονος σημασίας ζήτημα σε σχέση με τις Γενοκτονίες και τις εθνοκαθάρσεις που διέπραξε και συνεχίζει να διαπράττει η Άγκυρα, προσπαθεί να πείσει τον τουρκικό λαό ότι οι Τούρκοι ποτέ δεν έκαναν γενοκτονίες. Και για να αισθάνεται εντάξει με τον εαυτό του ο τουρκικός λαός, του δίνει και το μήνυμα της ηθικής υπεροχής: «Ένας μουσουλμάνος δεν μπορεί να προβεί σε γενοκτονία».

Τ’ Εμέτερα: Υπάρχει ελπίς
του Σάββα Καλεντερίδη
...Η πρωτοβουλία της Συντονιστικής Επιτροπής Νεολαίας της ΠΟΕ και του Ερευνητικού Κέντρου του Σωματείου «Άγιος Γεώργιος Περιστερεώτας», να προκηρύξουν τον 1ο Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό για την Ιστορία των Ελλήνων του Πόντου, έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, αν συνυπολογίσει κανείς ότι η πολιτεία δεν στάθηκε όλα αυτά τα χρόνια στο ύψος των περιστάσεων, αγνοώντας σχεδόν εξ ολοκλήρου τη λαμπρή ιστορία του Ποντιακού Ελληνισμού.
Η πρωτοβουλία αυτή επιδαψιλεύει δάφνες στην ποντιακή νεολαία... και η μαζική συμμετοχή των νέων μας στο Διαγωνισμό αυτό είναι δείγμα ότι μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι.

Σελ. 2
Χειμωγκονί τραγωδίας
Ποντιακό Σταυρόλεξο
Πατρίδας Ανέκδοτα


Σελ. 3 Συνέντευξη του Μήνα
Συνέντευξη του επιχειρηματία Δημήτρη Μελισσανίδη:
«Υπάρχει ένα αίσθημα συγγένειας ανάμεσα σε όλους τους Πόντιους, ένα αίσθημα που γεννήθηκε μέσα στους αιώνες που πάλεψε ο ελληνισμός του Πόντου για να επιβιώσει.» (Δημήτρης Μελισσανίδης)

Σελ. 4 Σύλλογοι που έγραψαν ιστορία
«Η Επιτροπή Ποντιακών Μελετών, η Πολιτισμική Κιβωτός των Ελλήνων του Πόντου, έγινε 83 ετών: από τον Χρύσανθο στον Χρυσόστομο και από τον Λαμψίδη στον Τομπαΐδη.» - του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη

Σελ. 5 Ιστορικά
«Μνημεία Λόγου» ή περιουσιακά στοιχεία τα ποντιακά παραδοσιακά τραγούδια;» - της Μυροφόρας Ε. Ευσταθιάδου
«Δεν ήμασταν Έλληνες, μάς έκαναν Έλληνες, κατά τη νέα Γ.Γ. του Υπουργείου Παιδείας;» - του Σάββα Καλεντερίδη

Σελ. 6-10 Ποντιακά δρώμενα στην Ελλάδα
Σελ. 11 Ποντιακά νέα απ’ όλο τον κόσμο


Σελ. 12-13 Ελεύθερα θέματα
Πατρίδας Φαΐα: Πουσίντια, Κιοφτέδες με τιγουρτσίκια και κιμά, το Ψωμίν - του Ανδρέα Χατζηκυριακίδη
«Ο γαμπρός από την Τρίπολη της Αρκαδίας: έμαθε να παίζει λύρα και τώρα μαθαίνει ποντιακά!» - του Τάσου Κοντογιαννίδη
«Οι Πόντιοι βλέπουν το δέντρο και χάνουν το δάσος» - του Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου. Τέσσερις Γιαπωνέζες καθηγήτριες το Δεκαπενταύγουστο στην Παναγία Σουμελά μάθαιναν ποντιακούς χορούς και ιστορία και ο «οργανωμένος» μας χώρος ήταν απορροφημένος με τα μεταξύ μας προβλήματα.
«Μουχτερόν 96 κιλά εντόκαν Πόντιοι κυνηγοί σην Ξάνθη!» - Κομνηνά Ξάνθης (ιδ. ανταπόκριση ασ’ έναν χωριανόν)
«Μια ακούραστη Ελληνίδα (σ.ε. Πόντια) στον δρόμο που χάραξε η Μελίνα. Δίνει μόνη της αγώνα για τα Γλυπτά του Παρθενώνα». Η Άννα Σιδηροπούλου τα τελευταία 12 χρόνια έχει συλλέξει 38.000 υπογραφές από ξένους για την επιστροφή των Μαρμάρων.

Σελ. 14 Η καθ’ ημάς Ανατολή
«Η Ελλάδα εκείθεν του Αιγαίου: Το Αϊβαλί (Κυδωνίες) πριν την καταστροφή» - του Δημητρίου Κρασσά

Σελ. 15 «Ο Λεωνίδας στη Μελβούρνη» - του Κώστα Κούση. Ενώ στην πλατεία Σπάρτης ενός προαστίου της Μελβούρνης, σε ένδειξη αναγνώρισης της συμβολής της ελληνικής κοινότητας στην περιοχή, στήνεται άγαλμα του Λεωνίδα, στην Αθήνα για είκοσι χρόνια περίπου οι υπεύθυνοι δε βρίσκουν χώρο να τοποθετηθεί το έτοιμο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου που μεταφέρεται από αποθήκη σε αποθήκη...
«28 γλώσσες... μιλάει η Τουρκία: ανάμεσά τους τα ελληνικά και τα ποντιακά» - του Άρη Αμπατζή

Σελ. 16 Λογοτεχνία – Παρουσίαση βιβλίων
«ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ» του Τάσου Κοντογιαννίδη
«Η Ελληνική Εθνική Μειονότητα στην Αλβανία» του Φάνη Μαλκίδη
«Το χρέος ιμ’» της Δέσποινας Πεϊμανίδου-Πολυχρονίδου (εξαντλημένο)

Σελ. 17 Πατρίδας Αροθυμίας
«Οδοιπορικό στη γη του πατέρα μας», ο αναγνώστης μας Ευθυμιάδης Σταύρος μοιράζεται μαζί μας την εμπειρία της επίσκεψής του στο άγνωστο ποντιακό χωριό Kirkharman της Βιθυνίας
«Τσακλέας Γεωργίου Λάζαρος (1888-1950)» από το Λερί της Αργυρούπολης του Πόντου, Έρευνα – καταγραφή Παναγιώτης Μωυσιάδης
«Οι Αρχηγοί ανά περιοχή του Πόντου» του Ηλία Χαλκίδη

Σελ. 18 Αθλητικό Βήμα
O Πόντιος Δημήτρης Σαλπιγγίδης έστειλε την Εθνική Ελλάδος στους τελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου στην Αφρική!
Σάρωσαν… τα μετάλλια οι παλαιστές μας στην Πολωνία καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση στην ομαδική κατάταξη!
Ελληνο(ποντιακός) θρίαμβος στο Παγκόσμιο κύπελλο ποδηλασίας

Σελ. 19 Βήμα Αναγνωστών
Για τον Μάκη Καρασαββίδη, με αφορμή τη συμπλήρωση 20 χρόνων προσφοράς μέσα από την παρουσία του σε εκπομπές στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο της Καβάλας και της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.
Νέα ανακάλυψη γαλαξία από την Ιατρική επιστήμη της Π.Ο.Ε. - Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών

Σελ. 20 Πολιτική
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Τρεις Ελληνοκύπριοι έκαναν αγωγή εναντίον της Τουρκίας στις Η.Π.Α.! της Δέσποινας Συριοπούλου (Greek American News Agency).

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2009

Ξανά οι Μωμόγεροι στη Λιβερά της Τραπεζούντας!

Την Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2010, θα αναβιώσει το δρώμενο των Μωμό΄ερων στη Λιβερά της Τραπεζούντας (σημερινό Yazlik koyu) από το Ελληνικό Σωματείο Διάσωσης και Διάδοσης της Πολιτιστικής μας Κληρονομιάς "Οι Μωμόγεροι" σε συνεργασία με το Δήμαρχο Ματσούκας κ. Ertugrul Genc και το Νομάρχη Τραπεζούντας κ. Recep Kizilcik.

Η υποδοχή και η φιλοξενία των κατοίκων της Λιβεράς και των γύρω χωριών στις 04-01-2009, όταν για πρώτη φορά έγινε η αναβίωση μετά από 87 χρόνια, μας έκανε να νοιώσουμε ότι από το 1922 έως το 2009, πέρασε μόλις ένας χρόνος! Και όπως τότε, έτσι και τώρα όλοι μαζί υποδεχόμαστε το νέο έτος. Η αμοιβαία χαρά και συγκίνηση μας υποχρέωσε να υποσχεθούμε στον Πρόεδρο της Λιβεράς κ. Turgut Yilmaz και στο γνωστό συγγραφέα του χωριού κ. Ilyas Karagoz ότι θα ξανάρθουμε...

Πηγή: E-Pontos