Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΑΡΧΙΣΕ ΑΠΟ ΤΗ ΘΡΑΚΗ

*Το φύλλο του Ρωμηού με την διεκτραγώδηση των παθημάτων των Θρακών.

Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Ελλήνων, από το Σουηδικό Κοινοβούλιο, αποτελεί μια δίκαιη αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας και μια δικαίωση των θυμάτων.

Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε πως γενοκτονία και διωγμούς, υπέστησαν χρονολογικά πρώτοι οι Θράκες, από το καθεστώς των Νεοτούρκων. Δηλαδή νωρίτερα από το 1914. Όλοι γνωρίζουμε, πως μετά την επικράτηση των Νεοτούρκων στις αρχές του 20^ου αιώνα, εφαρμόσθηκε σχέδιο διωγμών στη Θράκη. Και ήταν σχέδιο δόλιο και πειραματικό. Δοκίμαζαν τις αντοχές του ελληνικού κράτους και της διεθνούς κοινωνίας. Έτσι λοιπόν, όταν είδαν πως τα αντανακλαστικά τους ήταν ασήμαντα συστηματοποίησαν και γενίκευσαν τις διώξεις με τις γενοκτονίες των Ποντίων και των Αρμενίων.

Και είναι χαρακτηριστικό, ότι χιλιάδες ρακένδυτοι και πεινασμένοι Θράκες κατέφευγαν στην Αθήνα, όπου καμιά ουσιαστική βοήθεια δεν τους προσφέρθηκε από το επίσημο κράτος τότε.

*Το απόσπασμα, που αναφέρεται στη Θράκη

Ο ποιητής Γεώργιος Σουρής, ο σκληρός, σατυρικός αυτός επικριτής των πάντων, λύγισε από τη δυστυχία των Θρακών προσφύγων και στις 18 Οκτωβρίου του 1914 έγραψε στην εφημερίδα ΡΩΜΗΟΣ, που εξέδιδε, ποίημα από το οποίο θα σας αναφέρω λίγους στίχους. Οι στίχοι αυτοί είναι άγνωστοι στο κόσμο της Θράκης σήμερα.

Σε γνωρίζω απ’ την όψη

Που πλανάται νηστική

Κι απ’ του ρούχου σου την κόψη

Πως μας ήλθες από εκεί.

Σε γνωρίζω κι απ’ τα ράκη

Κι από την κακομοιριά

Πως μας ήλθες απ΄ τη Θράκη

Και ζητείς παρηγοριά.

Να και Θράκαις, να κι Ασίαις

Εγινήκανε θυσίες

Και των Τούρκων τα ξεράδια

Τις αφήσανε ρημάδια.

Καλώς ήλθες στην Αθήνα

Όπου κόσμος ευθυμεί

Γύρευε κι αυτά κι εκείνα,

Θέλε στέγη και ψωμί.

Και παρακάτω, περιγράφοντας λιτά το πνεύμα της αδιαφορίας, του εφησυχασμού και της έλλειψης εθνικών αντανακλαστικών στους διωγμούς του Ελληνισμού, που είχαν αρχίσει πολύ νωρίτερα και με την περίπτωση της Ανατολικής Ρωμυλίας, έγραφε:

*Και δεύτερο απόσπασμα από το χαρακτηριστικό στιχούργμα του Γ. Σουρή

Ναι μεν σας συλλυπούμεθα και δεν σας αδικούμε

Για το βαθύ σας πόνο,

Αλλ΄ όμως συνηθίσαμε διωξίματα ν’ ακούμε

Κάθε καιρό και χρόνο.

Πάντως λεπτομέρειες ιστορικές και στοιχεία που τεκμηριώνουν το διαρκές έγκλημα των Νεοτούρκων, περιέχονται στο βιβλίο του καθηγητή Κώστα Βακαλόπουλου «Διωγμοί και γενοκτονία του Θρακικού Ελληνισμού» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις των Αδελφών Κυριακίδη, στη Θεσσαλονίκη.

Π.Σ.Α.

Read more: http://sitalkisking.blogspot.com/#ixzz0icx9KUua

Η σουηδική αντιπολίτευση μηνύει τον πρωθυπουργό

Λίγες μέρες μετά την τηλεφωνική συνομιλία που είχε ο πρωθυπουργός της Σουηδίας, Φρέντρικ Ράινφελντ, με τον Τούρκο ομόλογό του, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όπου του εξέφρασε τη λύπη του για την ψηφοφορία στο σουηδικό Κοινοβούλιο μιας πρότασης που χαρακτηρίζει ως γενοκτονία τις σφαγές των Αρμενίων, η αντιπολίτευση περνά στην αντεπίθεση.
Συγκεκριμένα, βουλευτής του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος μηνύει τον πρωθυπουργό, εκ μέρους της αντιπολίτευσης, διότι η κίνηση του Ράινφελντ είναι αντίθετη με την απόφαση του Kοινοβουλίου και τους σουηδικούς νόμους.
«Η συμπεριφορά του πρωθυπουργού σημαίνει ότι η κυβέρνηση ενεργεί κατά της απόφασης του λαού. Γι’ αυτό έχουμε ήδη μηνύσει τον Ράινφελντ», είπε ο βουλευτής.
hbnews.g

Δημοσιεύματα για επαναλειτουργία της Παναγίας Σουμελά στην Τουρκία

Οι τουρκικές αρχές προετοιμάζουν την επαναλειτουργία του ναού της Παναγίας Σουμελά, αναφέρουν πληροφορίες της εφημερίδας «Hurriyet».
Η Τραπεζούντα ετοιμάζεται να ανοίξει στην λατρεία το ναό της Παναγίας του Σουμελά. Η Μονή Σουμελά προετοιμάζεται για να αποδοθεί και πάλι στην (χριστιανική) λατρεία, γράφει ο -συνήθως καλά πληροφορημένος- πρώην διευθυντής της εφημερίδας «Hurriyet» Ερτουγρούλ Οζκιόκ.
«Η Μονή Σουμελά θεωρείται ένα από τα πλέον σημαντικά μοναστήρια του ορθόδοξου κόσμου. Μακάρι να άνοιγε για τη λατρεία, όχι μόνο μια φορά το χρόνο ή το μήνα, αλλά μια φορά την εβδομάδα. Σε μια Τουρκία 72 εκατομμυρίων ατόμων, σε ποιόν θα προκαλέσει ζημία;», γράφει ο αρθρογράφος.
«Όπως θα έχετε ίσως αντιληφθεί, η Τραπεζούντα ετοιμάζεται να προσελκύσει επισκέπτες όχι μόνο από την Ελλάδα, αλλά και από την Ρωσία, την Ουκρανία, τη Γεωργία και την Αρμενία», γράφει ο αρθρογράφος, αλλά αναρωτιέται αν η κοινή γνώμη στην περιοχή θα αποδεχτεί μιά τέτοια απόφαση.
«Τα προηγούμενα χρόνια δεν επέτρεψαν σε ομάδα επισκεπτών από την Ελλάδα να κινηθούν ομαδικά, αλλά απαγόρευσαν ακόμη και τη λειτουργία στη Μονή», θυμίζει ο αρθρογράφος.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ειρήσθω: Γενοκτονίες και ομοούσιο

Ο Σ Ο Ι ΑΠΟ επταετία τρέφουν ψευδαισθήσεις περί του κ. Ερντογάν, σιώπησαν. Παριστάνουν τους αδιάφορους για τις αντιδράσεις της κυβέρνησής του απέναντι στα νεότερα από το μέτωπο της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων, στις ΗΠΑ, των Αρμενίων και των Ελλήνων του Πόντου, στη Σουηδία.
Σε τι, άραγε, διαφέρουν ως προς το ουσιωδέστερο του τουρκικού προβλήματος, οι Τούρκοι ισλαμιστές του Ερμπακάν παλαιότερα, του Ερντογάν τα τελευταία επτά χρόνια, από τους Νεότουρκους του τέλους της οθωμανικής αυτοκρατορίας και τους έκτοτε Κεμαλιστές; Τι είναι εκείνο που τους συνενώνει στην ομοούσια και αδιαίρετη άρνησή τους να αναγνωρίσουν τις γενοκτονίες και εθνοκαθάρσεις που διέπραξαν οι πρόγονοί τους πριν από ένα σχεδόν αιώνα στη μαρτυρική γη της Μικρασίας; Η απάντηση στο ερώτημα τούτο αποτελεί κλειδί για την αποκρυπτογράφηση και της σημερινής πολιτικής της Τουρκίας.
Ο Σ Κ Ο Π Ο Σ για τον οποίο σχεδιάστηκαν και διαπράχθηκαν, υπό τις συνθήκες κυρίως του Α΄ Παγκ. Πολέμου και τα επόμενα χρόνια οι φρικτές γενοκτονίες των αυτοχθόνων Αρμενίων, Ελλήνων Ποντίων, Ασσυρίων και Χαλδαίων στη Μικρασία, είναι ο ίδιος για τον οποίο εξαπολύθηκε το ανθελληνικό πογκρόμ των Σεπτεμβριανών του 1955 στην Κωνσταντινούπολη, οι διωγμοί των Ελλήνων Ίμβρου και Τενέδου, και η εθνοκάθαρση που διαπράττει η Τουρκία από την εισβολή του Αττίλα το 1974 μέχρι και σήμερα, στις υπό κατοχήν περιοχές της Κύπρου η Τουρκία.
Δ Ι Α Φ Ε Ρ Ο Υ Ν μεν στις μεθόδους, που κάθε φορά, υπό διαφορετικές προσφερόμενες περιστάσεις, επιλέγουν. Εμμένουν όμως στην «αρχέγονη» κατευθυντήρια γραμμή. Η οποία αποτελεί «γενέθλιο» συστατικό υλικό όρο συγκρότησης και ύπαρξης του τουρκικού κράτους. Όταν οι Ερντογάν, Γκιουλ, Μπαγίς, Νταβούτογλου, υπερηφανεύονται και σήμερα, το 2010, για το Κυπριακό, διακηρύσσοντας ότι, επιτυγχάνουν «χωρίς να φύγει ούτ’ ένας στρατιώτης και χωρίς να δώσουν σπιθαμή εδάφους», αυτό στην ουσία σε τι διαφέρει από την ουσία της πολιτικής των Νεοτούρκων Εμβέρ - Ταλαάτ - Τζεμάλ, πρωταυτουργών το 1915 της Γενοκτονίας των Αρμενίων, ή από την ουσία της πολιτικής του Κεμάλ Αττατούρκ 1919-1924 στη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, ή από την ουσία της πολιτικής των Μεντερές - Ζορλού το 1955 στην Πόλη, ή από την ουσία της πολιτικής των Ετζεβίτ - Ερμπακάν το 1974 στην Κύπρο και, έκτοτε, όλων ανεξαιρέτως των τουρκικών κυβερνήσεων;
Τ Ρ Α Γ Ι Κ Η ΕΙΡΩΝΕΙΑ, διαπιστώνουν οι μελετητές της ιστορίας: Πόσοι πολλοί Αρμένιοι και Έλληνες -μετέπειτα σφαγιασθέντες- είχαν υποδεχθεί με… ενθουσιασμό και πανηγυρισμούς, την Επανάσταση των Νεοτούρκων του 1908!
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ
ΣΗΜΕΡΙΝΗ

Μια Κούρδισσα έκρινε το αποτέλεσμα στη Σουηδία

του Σάββα Καλεντερίδη
Έχουν γραφτεί πολλά για την συμμετοχή των Κούρδων στη Γενοκτονία των Αρμενίων και των Ελλήνων. Τα περισσότερα είναι προπαγάνδα και διαδίδονται από εκείνους που δεν πιστεύουν καν ότι έγινε γενοκτονία και την ίδια στιγμή εργάζονται για την υπονόμευση της υπόθεσης της διεθνοποίηση του θέματος, γιατί λέει αυτό 'επιδεινώνει της ελληνοτουρκικές σχέσεις'.
Στόχος της προπαγάνδας αυτής, που τη διακινούν οι Έλληνες κεμαλιστές της Αθήνας, είναι να μείνει μακρυά η Ελλάδα από τους Κούρδους, αφ' ενός μεν για να είναι πιο ευάλωτη απέναντι σε κάθε πίεση στην Κύπρο, το Αιγαίο, τη Θράκη και τα Σκόπια, και αφ' ετέρου για να απομονωθούν οι Κούρδοι και να γίνουν εύκολος στόχος των Τούρκων, στη νέα φυσική και πολιτιστική γενοκτονία που επιχειρεί η Άγκυρα εναντίον τους.
Μετά την κρίσιμη ψηφοφορία στην επιτροπή εξωτερικών υποθέσεων της βουλής των ΗΠΑ και το 23-22, και η ψηφοφορία στο κοινοβούλιο της Σουηδίας κρίθηκε για μια ψήφο, η οποία έμελλε να ανήκει στη Κούρδισσα Γκιουλάν Αβτζί (Gülan Avcı), η οποία μάλιστα ψήφισε υπέρ, παρά την απόφαση του κόμματός του, που ήταν η αρνητική ψήφος στη Γενοκτονία.
Η Γκιουλάν Αβτζί, Κούρδισσα που γεννήθηκε στη μαρτυρική αρμενική πόλη Βαν, μετά την ψηφοφορία που προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Άγκυρας η οποία ανακοίνωσε ότι ανακαλεί τον πρέσβη της από τη Στοκχόλμη για διαβουλεύσεις, δήλωσε στο κουρδικό πρακτορείο ειδήσεων Fırat News, που πρόσκειται στο ΡΚΚ:
"Οι Κούρδοι είναι αντιμέτωποι με μια νέα γενοκτονία που επειχειρείται βάρος τους από πλευράς της Τουρκίας. Η αναγνώριση της Γενοκτονίας από το σουηδικό κοινοβούλιο είναι πολύ σημαντική εξέλιξη. Γνωρίζω ότι η ψήφος μου υπέρ της Γενοκτονίας, παρά την απόφασή του κόμματός μου, ήταν καθοριστική. Αυτό που έπραξα έπρεπε και ήταν απαραίτητο να γίνει. Γιατί η Τουρκία πρέπει επιτέλους να αναγνωρίσει τις σφαγές και τις γενοκτονίες που διέπραξε στο παρελθόν. Ήδη πολλές χώρες του κόσμου θεωρούν ότι η Τουρκία είναι μια χώρα που διέπραξε γενοκτονίες."
Ελπίζουμε η εξέλιξη αυτή να προβληματίσει την ελληνική διπλωματία και εξωτερική πολιτική, που όταν δεν υπονομεύει τη διεθνοποίηση της γενοκτονίας, κρατά αποστάσεις από το θέμα, αφήνοντας τους Σουηδούς, τους Ελβετούς, τους Αμερικανούς και τους Κούρδους "να βγάλουν το φίδι από την τρύπα".
Η αναγνώριση της γενοκτονίας από το σουηδικό κοινοβούλιο είνα από τις περιπτώσεις που η Ελλάδα, για άλλη μια φορά, αντί για πρωταγωνιστής, είναι θλιβερός ουραγός στον αγώνα για την δικαίωση των δικών της εθνικών αγώνων.
Τέλος, να υπενθυμίσουμε για άλλη μια φορά ότι η εξέλιξη αυτή γίνεται μερικές βδομάδες μετά την αγιοποίηση του Μουσταφά Κεμάλ από τον κ. Σηφουνάκη, την κυρία Παπαδημητρίου, τον κύριο Μάζη και άλλους εκλεκτούς συνοδοιπόρους των Τούρκων κεμαλιστών.

Αρμένιοι: Επιτέλους, τέλος στον εκτουρκισμό των ΗΠΑ

Σήμερα η κρίσιμη ψηφοφορία στην αρμόδια επιτροπή του Κογκρέσου.

Ποινικοποίηση και Ανθρώπινα Δικαιώματα

Αφιερωμένο στους προπαγανδιστές του σφαγέα Μουσταφά Κεμάλ και τους συνοδοιπόρους του κεμαλισμού στην Ελλάδα

Ν. Λυγερός
Στην Ελλάδα και στην Κύπρο έχουμε την τάση να ασκούμε κριτικές προς τα ξένα κράτη διότι δεν ενισχύουν τους αγώνες μας. Ένας από αυτούς είναι η αναγνώριση της γενοκτονίας των Ποντίων που είναι μία πραγματικότητα μόνο στην Ελλάδα και στην Κύπρο, αν και υπάρχει και σε μερικές πολιτείες των Η.Π.Α. Από την άλλη πλευρά, κατηγορούμε συστηματικά το ελληνικό κράτος που δεν παράγει έργο που να συμβαδίζει με την προσπάθεια της αναγνώρισης. Ακόμα και αν όλα αυτά τα επιχειρήματα ισχύουν, το πρακτικό πρόβλημα δεν είναι εδώ. Η ουσία της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Ποντίων είναι η διαδικασία διόρθωσης. Σε αυτήν ανήκει η αναγνώριση της γενοκτονίας ως πρώτο βήμα και όχι ως τελικό αποτέλεσμα. Αν πραγματικά πιστεύουμε ως ελληνισμός ότι πρέπει να προωθήσουμε το θέμα της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Ποντίων σε άλλα κράτη, τότε υπάρχει η λύση. Το όνομά της είναι η ποινικοποίηση της μη αναγνώρισης, η οποία είναι το δεύτερο στάδιο της όλης διαδικασίας.
Το ερώτημα που θέτει η ποινικοποίηση είναι απλό. Αυτοί που προωθούν την αναγνώριση, θέλουν το επόμενο στάδιο; Ή απλώς την προωθούν διότι παραμένει ένα θεωρητικό πρόβλημα μέσα στο νομολογικό πλαίσιο; Η αναγνώριση, όσο και να είναι σημαντική, είναι συμβολική και δίχως πρακτικές επιπτώσεις. Ο αγώνας μας για τη γενοκτονία των Αρμενίων απέδειξε ότι η διαφοροποίηση βρίσκεται πάνω στο θέμα της ποινικοποίησης. Το βαθύ κράτος της Τουρκίας δεν έχει πρόβλημα με την αναγνώριση, αν δεν την ακολουθεί η ποινικοποίηση, διότι ξέρει τον συμβολικό και μόνο χαρακτήρα της. Το ίδιο ισχύει και για μερικούς που προωθούν επίσημα την αναγνώριση, αλλά όχι επειδή σέβονται τη γενοκτονία των Ποντίων. Για αυτούς είναι απλώς ένα επιχείρημα για το συμφέρον τους. Η πραγματική αναγνώριση πετυχαίνεται θεσμικά μόνο με την ποινικοποίηση. Αυτό το γνωρίζουν και οι Τούρκοι διαδηλωτές που προσπάθησαν να καταστρέψουν το μνημείο στη Λυών αφιερωμένο στη γενοκτονία των Αρμενίων. Διότι δεν υπάρχει νόμος που να τους εμποδίζει να το κάνουν. Η ποινικοποίηση είναι η μόνη που προστατεύει πρακτικά τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ενώ η αναγνώριση έχει καταντήσει προεκλογικό επιχείρημα.
Οι πραγματικοί πολεμιστές της ειρήνης πρέπει να βασιστούν στην ποινικοποίηση. Μόνο μέσω της μπορούμε να πιέσουμε ουσιαστικά το στρατιωτικό καθεστώς της Τουρκίας. Όλα τα άλλα επιχειρήματα είναι πολιτικάντικα τεχνάσματα. Και για την ποινικοποίηση δεν έχουμε να επιβάλουμε τίποτα στα ξένα κράτη. Απλώς με το έργο μας στην Ελλάδα και στην Κύπρο δείχνουμε το παράδειγμα της ηθικής και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στον αγώνα για την ποινικοποίηση της μη αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων, αναγνωρίσαμε γρήγορα τους πραγματικούς αγωνιστές. Το ίδιο πρέπει να γίνει και στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα πείσουμε τους δικούς μας αλλά και τους ξένους, ότι το Ποντιακό δεν είναι απλώς ένα πολιτικάντικο τέχνασμα ή πιο απλά ακόμα, ένα ανέκδοτο.
www.lygeros.org